انا لله و انا الیه راجعون
برای آنچه کرده اید عذر نیاورید که بی نتیجه است، زیرا شما پس از آن که ایمان آورده بودید (با سوء قصدی که داشتید)، کافر شدید؛ از این رو همه مستحق عذابید، و اگر ما گروهی از شما را به اقتضای مصلحتی ببخشیم و مجازات نکنیم، گروهی دیگر را به سبب آنکه گناهکارند کیفر خواهیم داد. (توبه-66)
• در عاشورای حسینی امسال اتفاقاتی افتاد که به نام جنبش سبز بود اما بسیار از آن چه به عنوان اصول و اهداف آن ادعا می شد، فاصله داشت. این حادثه، تفاوتی آشکار با حوادث دیگری داشت که به بهانه اعتراض به نتایج انتخابات 22 خرداد انجام می شد. و آن، ورود علنی به فاز دیگری از حرکت، از تاکتیک مظلوم نمایی به قدرت نمایی بود. طیف بزرگی از این جریان پرده ی دورویی را از خود کنار زد و مقصود واقعی خود را که ضدیت با نظام جمهوری اسلامی و ضدیت با تشیع و اسلام بود آشکار ساخت. این بار حتی ظاهر اسلام گرایی هم در این ها دیده نشد و علناً عاشورای حسینی را به سخره گرفتند و بی حرمتی کردند. شعارهای "مرگ بر جمهوری اسلامی"  و "مرگ بر اصل ولایت فقیه" ، حرف فروخفته ای در گلوی بسیاری از معاندین و مخالفین نظام بود که تا کنون یارای بیانش را نداشتند. البته که عملکرد ضد انسانی و ضد اسلامی این طیف در بیش از شش ماه گذشته، خبر از چنین روزهای سیاهی را می داد. و با این روند، روزهایی به مراتب دردناک تر از این  را در آینده باید انتظار بکشیم.
• "از پیشگاه خدای متعال و از پیشگاه ملت عزیز عذر می خواهم،  خطای خودمان را عذر می خواهم، ما مردم انقلابی نبودیم، دولت ما انقلابی نیست، ارتش ما انقلابی نیست،  ژاندارمری ما انقلابی نیست، شهربانی ما انقلابی نیست، پاسداران ما هم انقلابی نیستند، من هم انقلابی نیستم. اگر انقلابی بودیم اجازه نمی دادیم این ها اظهار وجود کنند. من توبه می کنم از این اشتباهی که کردم و من اعلام می کنم به این قشر های فاسد در سرتاسر ایران که اگر سر جای خود شان ننشینند، ما به طور انقلابی با آن ها عمل می کنیم." (صحیفه امام،ج9،ص282)
• عاشورای 61 ه.ق، روز در افتادن حق و باطل است. روز آزمایش ایمان و بی ایمانی است، روزی است که تنها آن کس که قلبا مؤمن به اسلام است سربلند خواهد بود، عافیت طلبان و منفعت طلبان در این امتحان، جز شکست الهی نصیبشان نخواهد شد. روزی است که یزید زمانه، حتی گستاخ تر از معاویه ، دیگر حتی حفظ ظاهر اسلام را هم بر خود لازم نمی بیند. و اگر حسین نبود و قیامش و اگر زینب نبود و خطابه اش، بعید نبود که حاکم بعدی مسلمانان، علناً وجوب قرآن سوزی را اعلام می کرد. و اما وااسفا  که اکثر خواص جامعه نیز در برابر یزید زمانه جز سکوت و یا همراهی با وی راهی در پیش نگرفتند. و امروز کم از سال 61 ه.ق ندارد  برای حسینی بودن و زینبی بودن، که روح عاشورا در همه ی زمان ها جاری است، که کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا.
• درد علی ، جریان کفر نبود، دردش شمشیر دشمن خارجی نبود، درد علی جریانی بود که نقاب اسلام بر صورت داشت. جریانی که چه بسا براحتی زمینه ای مهیا باشد برای کفار و برای معاندین اسلام و نظام اسلامی که مقصود خویش را در پیش گیرند. درد علی آن هایی بود که خود را از یاران پیغمبر می دانستند - و به واقع زمانی همدوش پیغمبر بودند. آن هایی که پوستین اسلام را وارونه به تن کرده بودند (و لبس الاسلام لبس الفرو مقلوباً). آری؛ جز از درون اسلام نمی شد با علی در افتاد؛ از یک طرف جاهلین و از طرف دیگر منافقین بودند که کار را به جمل و صفین و نهروان کشاندند.
• بعد از انتخابات 22 خرداد، مسیری ایجاد شد که دو شاخه و جریان داخلی وخارجی که در کمین ضربه زدن به انقلاب بودند، آن را فرصتی ویژه یافتند. اگر چه دو تن از کاندیداها، قصدشان چیز دیگری بوده باشد، اما دورافتادنشان از حقیقت و چشم ها را بستن و گوش ها را گرفتن، تعارضات در گفتار و مواضع، سوار شدن بر موج احساسی و فاصله گرفتن از منطق و تکیه بر فضای احساسی حامیان خود و تشدید آن، چشم انداز تلخی را جلوه گر می ساخت، و این چشم انداز اندک اندک نمایان شد.
• همه چیز از مخالفت با شخص رئیس جمهور و دولت آغاز شد و بحث اعتراض به نتایج انتخابات. و اما این دستاویز، سست تر از آن بود که بتواند مایه ادامه این جریان انحرافی شود. بحث انتقاد و مخالفت با برخی نهادهای برآمده از قانون اساسی توسط کسانی مطرح شد که با پذیرش آن قانون در انتخابات شرکت کرده بودند و علاوه بر این شعار قانون گرایی از شعارهای اصلی شان بود. وقتی که خواسته ها و مواضع معترضین، از یک ساختار منطقی خارج شد خود به خود ماهیت جریان معترض هم تغییر پیدا کرد. جریانی که دیگر فقط از حامیان یک کاندیدا و معترضین تشکیل نمی شد. بلکه مردم ناآگاهی که با برانگیخته شدن احساساتشان به این جریان وارد شده بودند، تمام آن هایی که کینه ای از نظام جمهوری اسلامی و حتی اسلام به دل داشتند از سلطنت طلبان تا منافقین خلق و وابستگان به بیگانگان و مرعوبین قدرتهای خارجی به این جریان پیوستند و همان ها بودند که کنترل جریان را به دست گرفتند. مخالفت با دولت، به مخالفت با بسیاری از قوانین کشیده شد و پس از آن مخالفت با ولی فقیه. همان ولی فقیه ای که کاندیداها قبل از انتخابات آن را مایه انسجام و وحدت ملت، مرجع رفع اختلافات و فصل الخطاب نامیده بودند. طیف سیاسی معترض که خود را منتسب به امام می دانستند از ابتدا با گفتار و منش امام فاصله گرفتند و دقیقاً به ضد خط امام عمل گردید. اما موضوع بدین جا ختم نشد. هنوز باید منتظر قضایای جدیدی می بودیم، اعلام ضدیت علنی با اصل نظام جمهوری اسلامی و ضدیت با خود اسلام.
• اما غائله آفرینانی که مبدا این حوادث و پشتوانه ی ایجاد آن شده بودند و اتفاقاً خود را حافظ اسلام و ادامه دهنده ی واقعی راه انقلاب می دانستند، نه تنها در برابر این اتفاقات و این انحرافات موضع مخالفی نگرفتند، بلکه در عمل آن را تایید کردند. دو تن از کاندیداها -که در انتخابات 22 خرداد شکست خورده بودند، با پشت کردن به ملت پس از انتخابات، زمینه پشت کردن ملت به خود را فراهم کردند، در انتخاباتی مهم تر دچار شکست واقعی شدند- و در کنار آنها، چهره های فراوان دیگر، هرگز خط بین خود و طیف تندرو را مشخص نکردند. آن هایی که خود را پایبند به جمهوری اسلامی و دلسوز آن می خواندند، هیچ زمانی خود را از هتاکان به نظام و اسلام و آشوبگران جدا نکردند، بلکه همواره در پی بهره جستن از کل جمعیت دنباله رو جریان بودند و استفاده ی عملی از آن ها در ابراز وجود به عنوان معترضین دلسوز نظام، حتی اگر طیف وسیعی از آن ها مخالف اصل نظام، مخالف اصل اسلام باشند. زمانی که پروژه حذف اسلامیت توسط طیف وسیعی از جریان موسوم به جنبش سبز آغاز شد، جز شاهد تاییدات ضمنی رهبران نبودیم.
• عاشورای امسال؛ حوادث و اتفاقات برنامه ریزی شده و کاملا جهت دار در ایجاد آشوب، اعمال ضد اسلامی و هتاکی ها به اصل نظام، حمله به دسته های عزادار و هیئات حسینی و از بین بردن پرچم ها و نشان های سوگواری و به جایش پای کوبی و سوت و کف، تنها قسمتی از ماجرا بود. برنامه کاملا مشخص و گسترده در ایجاد اغتشاشات، به آتش کشیدن شهر و تاسیسات آن، تخریب وسیع اموال عمومی، و خصوصی، ایجاد بلوا، هرج و مرج و ناامنی، به آتش کشیدن قرآن و قتل های مشکوک، تردیدی در قضاوت باقی نگذاشت. شعارهایی که نقطه وصلشان مخالفت با اصل جمهوری اسلامی و اصل ولایت فقیه بود، اندکی پرده از چهره ی آن ها برداشت. آن ها حتی به این اکتفا نکردند و هم داستان سپاه عمربن سعد در تیرباران سپاه حسین در نماز عاشورا؛ نمازگزاران ظهر عاشورا را سنگ باران کردند.
• اگر چه عملکرد نیروی انتظامی به دلیل ناکارآمدی حاصل از عدم تجربه در برخورد با چنین حوادثی، و اشتباهات فردی برخی عوامل در مدت زمان پس از انتخابات ایراداتی داشت، اما در روز عاشورای امسال، شاهد مدارای نیروی انتظامی با جریان آشوب گر بودیم و در برابر آن، گستاخی آشوبگران و هتاکان. هر چند زمانی توصیه به آرامش نیروی انتظامی در برخورد با بدنه صرفاً معترض وجود داشت، اما جلوگیری از ایجاد بلوا در جامعه، حفظ امنیت و جان مردم، حراست از اموال عمومی و خصوصی و برخورد قاطع و موثر از وظایف نیروهای انتظامی و خواسته های مردم از آنان است.
• ناکارآمدی و ضعف عملکرد وزارت اطلاعات در شناسایی و برخورد با شبکه ی آشوب گر و قطع ارتباط آن ها با  مبادی حامی، جای تعجب و تاسف دارد. انتنظار از این وزارت، شناسایی شبکه ها و خشکاندن ریشه ها قبل از وقوع حوادث است. کلید خوردن جدی تر پروژه ی کشته سازی، خطری است دیگر در این حوادث که نظام بایست برای صیانت از جان مردم، هر چه دقیق تر جهت جلوگیری از آن، اقدام کند. کشته شدن افرادی خاص به صورت کاملاً مشکوک، این گمانه را تقویت می کند که جریان برنامه ریز ادامه ی حوادث، ابایی از گرفتن جان طیف هوادارانش ندارد. تمام قتل هایی که در عاشورای امسال انجام شده، غیر طبیعی و مشکوک بودند.
• حمایت های شنیع مقامات و رسانه های رسمی کشورهای دشمن ملت ایران از آشوب ها، جای تردیدی برای تجدیدنظر دولت در روابط با آن ها باقی نگذاشته است. متاسفانه علی رغم جزم شدن عزم دشمنان در مقابله ی علنی با جمهوری اسلامی وجهان اسلام هنوز مقامات ما در خواب پائیزه و زمستانه اند. جنگ انقلاب همواره در دو جبهه داخلی و خارجی بوده است و هیچ گاه از هیچ یک نباید عقب نشست. ادامه ارتباط عادی با کشورهایی مانند انگلیس، فرانسه و برخی مزدوران منطقه ای شان چه مفهومی جز عقب نشینی از اصول انقلابی و منافع ملی مان دارد؟
• رسانه های بیگانه از ملت ایران(چه داخلی و چه خارجی)، از محرکان اصلی برای هدایت جریان حوادث و شدت بخشیدن به درگیری ها، ناآرامی ها و اغتشاشات هستند که در واقع خط سیری را که برای ادامه ی جریان می پسندند، القاء می کنند. لزوم مقابله به مثل با این شبکه ها بر کسی پوشیده نیست.
• جاهل را باید آگاه و با معاند باید مبارزه کرد. هر چند اکثر بدنه ی مردمی معترضین به انتخابات و همراه با جریان معترض، در طول چند ماه گذشته، با روشن شدن حقیقت و با قبول آن از این حرکات فاصله گرفته اند، اما وظیفه ی آگاه سازی مردم همچنان  باقیست. رسانه، از ارکان اصلی مدیریت این بحران است. ضعف هایی در جریان فعالیت های رسانه های حامی نظام، هم چنان وجود دارد. در این بین نقش صدا و سیما بسی بزرگ تر است. عملکرد هدف دار این فرقه عیان تر از آن شده است که کسی با داشتن اطلاعات کافی، در برآورد از این جریان دچار اشتباه گردد. وظیفه سایر اقشار جامعه بالاخص دانشجویان در آگاه سازی کمتر از آن نیست. سکوت و یا کناره گیری از مسائل، آفتی است که اگر خواص جامعه به آن دچار گردند امثال فتنه ی صفین دوباره تکرار خواهد شد.
• تحریکات سران فتنه و حمایت های معنوی و غیرمستقیم غالب آنها و درکنار آن، حمایت های مستقیم و برنامه ریزی حرکت ها، بزرگ ترین پشتوانه و محرک برای طیف آشوب گر معاند اسلام و نظام اسلامی شده است. با جدا شدن غالب بدنه ی مردمی جریان معترض از آن، طیف وسیعی از جریان باقی مانده، جمعی است که به طور هدف دار در پی ضربه زدن به نظام و مبارزه با اسلامیت آن هست. ادامه ای این جریانات جز ایجاد صدمات و آسیب های جدی و جبران ناپذیر به ملت ایران چیزی در پی نخواهد داشت. به هیچ وجه نمی توان سران و رهبران ناآرامی ها را ناآگاه فرض کرد. برخورد قاطع قوه قضائیه با سران فتنه، خواسته ی ملت ایران و دانشجویان انقلابی و مسلمان، برای جلوگیری از شدت گرفتن فتنه و صدمات بیشتر به ایران اسلامی و مردم است.
• در صورت هرگونه اهمال از طرف مسئولین مجموعه های ذکر شده ما دانشجویان و مردم انقلابی طبق وظیفه شرعی امر به معروف و نهی از منکر و فرمایش امام راحل خود را موظف به انجام وظیفه تحت امر رهبر معظم انقلاب اسلامی می دانیم.
می خواهند نور خدا را که در آیین او جلوه کرده است با دهان خود خاموش کنند ولی خدا جز این نمی خواهد که نور خود را به کمال رساند و سراسر گیتی را فرا گیرد هر چند کافران از آن ناخشنود باشند.(توبه-32)

بسیج دانشجویی دانشگاه شهید باهنر کرمان
جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه شهید باهنر کرمان
مجمع دانشجویان عدالت خواه دانشگاه شهید باهنر کرمان
تشکل دانشجویی امام حسن مجتبی
صندوق قرض الحسنه دانشجویی سراج دانشگاه شهید باهنر کرمان
بسیج مقاومت کارکنان دانشگاه شهید باهنر کرمان

اين سكوت و این ناديده گرفتن و این فراموشي، باعث شده است افرادي كه احيانا هيچ شباهت كرداري و رفتاري با او ندارند، از اين موقعيت سوء‌استفاده كنند و طالقاني را آنگونه كه خود مي‌خواهند معرفي ‌كنند. تا جايي كه امروز هر كسي كه به نوعي مي‌خواهد دشمني‌اش را با جمهوري اسلامي و رهبران انقلاب نشان بدهد، حرف‌ها و خواسته‌هايش را از زبان مرحوم آيت الله طالقاني بيان مي‌كند! هركسي كه مي‌خواهد مخالفتش را با حجاب توجيه كند، اسم طالقاني را مي‌آورد. هر كسي كه مي‌خواهد آزادي را به فتنه و آشوب و هرج و مرج تفسير كند، از طالقاني خاطره تعريف مي‌كند! و يا آن منافقان مزدور هم وقتي مي‌خواهند بر جنايات بي‌شمار خود سرپوش بگذارند، از «پدر طالقاني» دم مي‌زنند.

عليرضا قزوه در سوگ این حرمت شکنی

....

در كربلا دو حسين آمده است

 در بخشي از بيانيه بسيج دانشجويي دانشگاه‌هاي سراسر كشور، انجمن اسلامي دانشجويان مستقل،‌ دفتر تحكيم وحدت و جنبش عدالتخواه دانشجويي آمده است: آن هنگام كه حضرت اباعبدالله الحسين(ع) با فداكاري خويش زيباترين صحنه‌ها را به تصوير كشيد و با زبان عشق، انقلاب عظيم الهي را رقم زد، خوب مي دانست كه تاريخ دوباره كربلا را تكرار خواهد كرد و پس از 1400 سال مردي از جنس حسين (ع) قيام كرد و كاخ كسراي يزيديان زمان را به آشوب خواهد كشيد.

قلي زاده اظهار داشت: در پي شناخت ابعاد و اهداف بلند واقعه جانسوز عاشوراي حسيني است كه مي توان درس‌هاي برگرفته از اين قيام خونين را با گرد و غبار فتنه هاي امروز عليه انقلاب تطبيق داد و راه را شناخت و مدافع حق بود.

خداوند در وجود انسان دوكانون عقل و فهم و شور و احساس قرارداده است. هرچه درك، شناخت و فرهنگ انسان بالاتر رود، به همان میزان شخصیت والاتری پیدا خواهد كرد. حكومت و نظام ما ولایی است و باید در حفظ آن كوشید.

چندي‌ است‌ که‌ مسئله‌ي‌ حجاب‌ زنان‌ مسلمان‌ در غرب‌ محل‌ چالش‌ دو تمدن‌اسلام‌ و غرب‌ شده‌ است‌. اخيراً در چند کشور اروپايي‌ حجاب‌ را در مدارس‌ يا ادارات‌ دولتي‌ ممنوع‌ کرده‌اند و با انتشار صدها مقاله‌ در جرايد غربي‌ به‌ شدت‌حجاب‌ را مورد تاخت‌ و تاز قرار داده‌اند.

مسئله‌ي‌ حجاب‌ براي‌ اوّلين‌ بار نيست‌ که‌ صحنه‌ي‌ هماوردي‌ تمدن‌ غرب‌ وتمدن‌ اسلامي‌ قرار مي‌گيرد، لااقل‌ در سه‌ کشور اسلامي‌ ترکيه‌، افغانستان‌ و ايران‌ خودباختگان‌ سياسي‌ که‌ از تمدن‌ شرقي‌ خود احساس‌ حقارت‌ مي‌کردند تنها راه‌جبران‌ عقب‌ماندگي‌هاي‌ ذهني‌ و عيني‌ را شبه‌مدرنيسم‌ مي‌دانستند؛ خصوصاً درايران‌ مسئله‌ي‌ حجاب‌ به‌ جدايي‌ آشتي‌ناپذير بين‌ نيروهاي‌ مذهبي‌ و پهلوي‌ها گرديد. قبل‌ از آن‌ نيز در دوره‌ي‌ مشروطيت‌ عده‌اي‌ از غرب‌زدگان‌ حجاب‌ اسلامي‌ رامورد تاخت‌ و تاز قرار دادند و آزادي‌ و بالندگي‌ زنان‌ را در بي‌حجابي‌ منحصرمي‌ديدند. آن‌ها ده‌ها مقاله‌ و هجونامه‌ را براي‌ بي‌اعتبار کردن‌ حجاب‌ اسلامي‌ منتشرکردند و در مقابل‌ اسلام‌گرايان‌ ده‌ها رساله‌ در وجوب‌ حجاب‌ و پاسخ‌ به‌ شبهات‌پيرامون‌ آن‌ توليد کردند.

غرب باستان :

غرب باستان از دو كانون تمدن ،يكي يونان ديگري روم باستان برخوردار مي باشد

       1)يونان باستان         

اين يكى از برجسته‏ترين يادگارهاى امام عزيز ماست؛ نشانه‏ى دلبستگى انقلاب و دلبستگى ملت ما به ماجراى قدس شريف و ماجراى فلسطين است. به بركت روز قدس، اين نام را ما توانستيم هر سال در دنيا زنده نگه داريم. خيلى از حكومتها و خيلى از سياستها ميخواستند، مايل بودند، تلاش كردند، پول خرج كردند كه مسئله‏ى فلسطين فراموش شود. اگر تلاش جمهورى اسلامى نبود، اگر ايستادگى جمهورى اسلامى با تمام قوا در مقابله‏ى اين سياست خباثت‏آلود نبود، بعيد نبود كه بتوانند مسئله‏ى فلسطين را بتدريج به زاويه بكشانند؛ اصلاً فراموش كنند. الان هم خود دستگاه استكبار و خود صهيونيستهاى خبيث معترفند، معتقدند و ناراحتند از اينكه جمهورى اسلامى پرچم فلسطين را برافراشته است و نميگذارد كه با سازشكارى هائى كه ميخواهند انجام بدهند، مسئله‏ى فلسطين را از دور خارج كنند. روز قدس، روز زنده كردن اين ياد و اين نام است.      مقام معظم رهبری 

جمعی از اساتید و اعضای هیات علمی، نخبگان، و رؤسای دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی

عصر دیروز با حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی دیدار و گفتگو کردند.در ادامه این مراسم حضرت آیت الله خامنه ای رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به وظیفه خطیر دانشگاهیان و اساتید دانشگاه برای استمرار و جهش در حرکت علمی کشور تأکید کردند: یکی از پایه های اصلی تحقق پیشرفت و عدالت در دهه آینده، گسترش علم و تعمیق آن در کشور است.
ایشان برگزاری جلسات هر ساله با اساتید دانشگاهها و نخبگان علمی را، مظهری نمادین از اهتمام و احترام ویژه نظام جمهوری اسلامی به علم و حاملان علم دانستند و افزودند: رسیدن کشور به رتبه علمی واقعی خود، نیازمند نهادینه شدن علم، و برقراری توازن و تعادل واقعی در رشته های گوناگون علمی است.